Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 278 087 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


"O mnie" i inne wiersze G. Piekarewicz. Odsłona druga!

czwartek, 23 kwietnia 2009 22:58

GRAŻYNA  PIEKAREWICZ




O mnie

Najpiękniejsze moje wspomnienia
budzą się nad morzem,
w dzień i wieczorem,
w blasku księżyca i o świcie.
W kolorze błękitu płyną do mnie,
ich kolor zachwyca.
Przychodzą do mnie same.
Siadają koło mnie
na złotym piasku marzeń.
Prowadzę z nimi cichą rozmowę.
Otulają mnie swoim spokojem.
Nie, wspomnień się nie boję.
Zawsze patrzę nas nie z zachwytem.
Są najpiękniejszym moim przeżyciem,
choć nie zawsze były kryształem.
Uśmiecham się do nich,
przytulam do serca,
nie chcę od nich odejść, nie mogę,
nie chcę zapomnieć.



 Zasnęły groby

 Zasnęły groby w liściach złotej jesieni.
Biała brzoza w ukłonie,
 nad czyimś grobem,
pochyliła swą głowę.
Płaszczem rozplecionych,
jesiennych warkoczy,
przykryła cichą zadumę.

Śpią otulone ciszą w grobach sarkofagi,
przykryte popiołem czasu
i światłem nieba.
Wszystko co było,
było snem i życiem.
Już tego nie ma.
Zasnęło życie.

Cisza.
Płaczą w kościele wieczorne dzwony.
Żałobnych pożegnań trwają nieszpory.
Patrzę i milczę.
Rozmowa bez słów.
Nadeszła pora wiecznego snu.



Dotykiem otulam twą duszę

Weszłam w ciebie bezszelestnie.
Skrzydłami motyla
ogarniam twe ciało.
Dotykiem mych warg,
spijam nektar z ust twoich
i czekam na odpowiedź ust twoich.
Powoli zbliżam się do nich.
Jedwabnym dotykiem ciała,
dotykam twą duszę
i uciekam jak motyl,
by móc z powrotem usiąść,
a potem lekkim muśnięciem,
obudzić twe ciało do życia,
wypełnić ciszę w splocie nadziei
i zatańczyć w twym ciele
w nieskończonej gamie kolorów.



Świat pachnie miłością

Miłością pachnie cały świat.
Nagi horyzont uczuć
wyciąga swe ręce do gwiazd.

Wielobarwne pąki kwiatów
otwierają kielichy ku światu.
Biały motyl spija nektar
z czerwonych płatków róż.

Spragnione usta
szukają drugich ust.
Złota pszczoła roznosi pyłek rozkoszy
z jednego płatka na drugi.

Nad polami w wiosennym uścisku
tańczy wiatr.
W kąciku zielonej trawy
świerszcz na skrzypcach gra
miłosne serenady.

Na atłasowym dywanie natury
dwoje ludzi,  tylko we dwoje.
W miłości tonie cały świat.
To nieprawda, nieprawda, że jest jej brak.



O poezji...

Usiadłam w moim pokoju, przy stole.
Godzina piąta rano.
Zajrzałam w siebie,
czekałam, aż przyjdziesz
i przyszłaś w diamentowej szacie marzeń.

Czy jesteś poezjo?
Jesteś,
bo cóż byłby wart świat bez ciebie?
Jesteś sensem życia,
zapachem kwiatów w ogrodzie,
kochaniem, czekaniem.

Jesteś złotym piórem czasu
i oddechem życia,
szczęściem i radością, muzyką.
Jesteś westchnieniem,
słonecznym pragnieniem.

Dzięki tobie, poezjo, świat jest lepszy,
ładniejszy, piękniejszy.
W naszym życiu,
jesteś rytmem serca,
nadzieją i wiarą.

Będziesz zawsze zamyśleniem,
nostalgią, wspomnieniem.
Możesz być ulotna
lub zapisana trwale.
Jesteś natchnieniem
i dla wielu zbawieniem.

Jesteś zrywaniem się o świcie,
łapaniem słów w locie,
sztuką na scenie,
długą wędrówką przez życie
i poezją samą w sobie.

Budząc się o świcie,
wiem, że poezją jest zwykłe życie.
Poezja jest moim drugim domem,
wypełnionym ciszą i spokojem.



Podziel się
oceń
0
0

komentarze (3) | dodaj komentarz

Poznajmy twórczość Grażyny Piekarewicz

piątek, 17 kwietnia 2009 12:53

Od niedawna do Bractwa należy
Grażyna Piekarewicz




Poznajmy ją poprzez wiersze,
które tworzy, jak sama mówi,
 od dłuższego czasu,
 ale od niedawna,
 prezentuje szerszej publiczności!
Mogliśmy  poznać kilka z jej utworów
 na naszych comiesięcznych
 Wieczorach Literackich
oraz w Dzienniku Miasto, wydawanym w Koszalinie!!!
Oto kilka kolejnych wierszy:

Grażyna Piekarewicz

Popłyniemy z wiatrem

Popłyniemy daleko łódką
przez morze głębokie,
wzburzone.

Rozwiniemy żagle,
by łódź płynęła z wiatrem
przez spienione fale,
jak koń w galopie i cwale.

Zanurzymy swe nagie ciała
w turkusowej fali.
Zatańczymy z delfinem
 w głębinie morskiej toni.

Przytulimy się do serca
a potem popłyniemy razem
 do raf koralowych.
Zagubimy się w nich na chwilę.
Zostaniemy w świetle nocy
aż do świtu.

Nad nami niebo i księżyc,
i srebro gwiazd.
Lśniące jak twoje oczy.

Wrócimy w kolorze morskiej fali
na pokład naszych marzeń.
Zabierzmy siebie ze sobą.
Popłyniemy na drugi brzeg;
My,
Ja i ty.

Pokłonimy się nowym kwiatom i drzewom.
Uciekniemy od wrzasku i zgiełku.
Otulimy miłością nasze serca
i zostaniemy na zawsze
w słodkim morzu pragnień.





Podziel się
oceń
3
0

komentarze (8) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


wtorek, 20 lutego 2018

Licznik odwiedzin:  545 710  

Kalendarz

« luty »
pn wt śr cz pt sb nd
   01020304
05060708091011
12131415161718
19202122232425
262728    

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

O moim bloogu

Blog Krajowego Bractwa Literackiego w Koszalinie zrzeszającego lokalnych literatów głównie poetów.

O mnie


Jestem Romek spod znaku Wodnika. Mieszkam w Koszalinie. Pisanie, to mój późno odkryty żywioł. Poza tym zawsze był sport. Jestem niezłym dendrologiem drzew owocowych. Specjalizuję się w wyrobie win.

ukryj współtwórców

Statystyki

Odwiedziny: 545710
Wpisy
  • liczba: 707
  • komentarze: 5421
Galerie
  • liczba zdjęć: 93
  • komentarze: 27
Bloog istnieje od: 4231 dni

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Pytamy.pl

Pytamy.pl